Hanzeshow verdient een Hollanderpluim!
(Overgenomen uit Nieuwsbrief Hollanderclub nr. 31, december 2005 )

Het mag gerust gezegd worden, de Hanzeshow heeft de aspiratie om het Hollanderbolwerk van Nederland te worden. Met zoveel dieren en van die kwaliteit dient deze show uit de anonimiteit te komen.
Toen dhr. Prins mij benaderde om te komen keuren op de Hanzeshow werd daar direct bij vermeld dat hij naar een keurmeester zocht die affiniteit had met de Hollander. En ik mag gerust zeggen dat hij, wat mij betreft, op het goede adres was als het gaat om affiniteit met de Hollander. Op het moment dat het vraagprogramma bij mij in de bus viel was ik enigszins verbaasd, want ik zag achter mijn naam, in het vraagprogramma, alleen maar de Hollander staan.

Foutje?

Nee, want mijn verbazing was nog groter toen ik de te keuren dieren door kreeg. Aan mij waren 75 Hollanders toebedeeld en de zwarte kleurslag hoefde ik niet te keuren, alle overige kleurslagen wel. Wat was het geval, er waren niet minder dan 98 Hollanders ingeschreven wat werkelijk een prestatie op zichzelf genoemd mag worden. Op een totaal van 451 konijnen mag het gerust uniek genoemd worden dat er zoveel van één ras zijn.
 

Het heerlijke dagje is gekomen (niet van Sinter Klaas).
Bij aankomst in Kampen werd het mij wel duidelijk, dit zal een heerlijk Hollanderdagje worden. Al moest ik het zonder mijn favoriete zwarte Hollanders stellen vandaag. Maar ja, je kunt nu éénmaal niet alles hebben in het leven. Als eerste was de begroeting bijzonder hartelijk en dat werd gedaan, jawel, door Janneke Slendebroek. Dus Hollanderfokkers onder elkaar en de voorzitter, die ik eigenlijk niet kende, was ook al een Hollanderfan, Marinus Kip. Dat beide bestuursleden naast besturen ook kunnen fokken, bleek later op de dag wel.

Toen ik vanaf de trap de hal inging zag ik al die Hollanders voor me, wat een goed gevoel geeft dat. 75 Hollanders, dat kost veel tijd en energie, als je ten minste de beoordelingskaart goed wilt laten invullen. Ook daarvan zijn de bestuursleden op de hoogte en er was werkelijk voor een prima duo, aandrager en schrijver gezorgd. Dus de witte jas maar aan en de handen redelijk ver uit de mouwen.

 

Wat een binnenkomer!!
Het eerste dier kwam op de tafel en was wat aan donkere kant met een erg rode tussenkleur. Dat kan voorkomen bij de konijngrijze kleurslag en zo iets zien we door de vingers. Echter toen het dier op de rug ging en bij het inblazen geen grondkleur op de buik geconstateerd werd, was de beslissing snel genomen. Konijngrijs en geen grondkleur aan de buik wordt onverbiddelijk een "O". Een slecht begin dus.

Hierop volgden een aantal zeer goede konijn- en bruingrijze dieren. Zoals dat gaat op een show zijn de mensen allemaal zeer betrokken bij het gebeuren en zo verging het ook onze Janneke. Zij kwam belangstellend kijken wat de resultaten waren en vroeg mij een beetje beduusd, ‘wat heeft ons haasje gedaan’? Waarop ik antwoordde ‘het haasje’? Ja, het haasje werd, nogmaals gezegd. Waarmee ze doelde op het eerste konijn dat ik in handen had gehad. Het stond allemaal prima in de boeken, alleen de keurmeester had zijn doppen niet goed open gehad bij aanvang van de keuring. Hij had het haasje aangezien voor een konijngrijze en had ten onrechte een ‘O’ uitgedeeld. Want hazen mogen éénmaal geen grondkleur aan buik hebben. Gelukkig waren de beoordelingskaarten nog niet weg en alles kon nog hersteld worden, dit dankzij de belangstellendheid van Janneke. Daarvoor dank. Echter het haasje werd ontboden voor een tweede inspectie en ik kan u zeggen, hij werd zelf nog bijna het haasje. Door de minimale roomkleur aan de buik wist hij ternauwernood aan een ‘O’ te ontsnappen en ging toch nog met een ZG naar huis.

Elke kleurslag een uitdaging.
Zo kwam ook ter sprake waar men zo al mee bezig is in Kampen en omstreken. Dan hoor je dat ze er trots op zijn, en terecht, om zoveel mogelijk kleurslagen van de Hollander in de kooien te krijgen. Zo is men zorgvuldig bezig om de haas variëteit weer terug op een acceptabel niveau te krijgen. Gezien de 14 kleurslagen die er door mijn handen gingen en de zwarte kleurslag, slaagt men er prima in om veel verschillende kleurslagen op een hoog niveau te brengen en te houden.

De grijze kleurslagen.
Geweldige dieren in bruingrijs, daar staat Gerrit van Veen om bekend in den lande. Dan is het erg jammer en zuur dat een top dier qua type en bouw in verharing is en zodoende geen rol van betekenis meer kan spelen om hoog in het klassement te kunnen eindigen. Zo kwam ik een perfect dier tegen die erg lichte haren aan de buik had. Jammer. Bij ijzergrauw blijft de buikkleur een zwak punt en is deze, met grote regelmaat, vaak wat aan de lichte kant.

 

Beoordeling van de kleur.
Omdat dat de kleur bij de Hollander op de 3e plaats komt, eerst bouwen (type en bouw) dan tekenen (aftekening) en daarna schilderen (kleur), dient bij de beoordeling van de Hollander op gepaste manier omgaan te worden met de kleur. Dat betekent niet dat alles geoorloofd is, maar dat duidelijk aangegeven dient te worden wat anders of beter kan. Zo kreeg ik een aantal zeer goede gouwenaargrijze dieren in handen. De zo vaak bekritiseerde grondkleur aan dek en buik waren hier zeer goed te noemen. Dat er verschil in de grondkleur was, was wel duidelijk en heb ik hopelijk juist weer gegeven op de beoordelingskaarten. Ook hier was Gerrit van Veen heer en meester en wist in zowel de mannen als vrouwen klasse de 1e F te bemachtigen. Zelfs zat hij bij de eindkeuring nog bij de laatste vijf dieren.

 

 

Zwart, blauw en oranje
Jeugdlid Henk van Dorp was heer en meester bij de zwarte kleurslag en was ondanks de 1e F bij de rammen en de voedsters niet zo tevreden over het behaalde resultaat. Dieren met veel body die af en toe in de achterhand even wat ondersteuning kunnen gebruiken. Een vierde plaats van het totaal is dan toch een fraai resultaat? Aan de blauwe kleurslag is hard gewerkt en dat was aan de kleur ook goed te zien. Bij blauw lag het beslist niet aan de kwantiteit, echter de kwaliteit kon beter. Dan doel ik vooral op de achterbenen. Veel dieren vertoonden een koehakkige stand en dat blijkt gezien het grote aantal dieren die deze kwaal vertoonden, behoorlijk erfelijk te zijn. Eén dier had een zeer grote afwijking in de achterbeenstand zodat aan een ‘O’ niet te ontkomen was. Iets wat je liever niet doet, echter een dergelijk dier mag en kan volgens mij nooit voor de fok gebruikt worden. Al heb je nooit de zekerheid of de afwijking erfelijk is of dat er een beschadiging heeft plaats gevonden. Bij het volledig strekken van de achterbenen toonde dit dier een zeer sterke afwijking in de stand van de achterbenen. Uit latere gesprekken kwam naar voren dat dit dier waarschijnlijk een botbreuk heeft gehad in het verleden.

 

 

Een aantal dieren van de achtste maand spraken mij sterk aan en werden gebracht door jeugdlid Martijn van de Scheer uit Kamperveen. Dieren die een goede kleur lieten zien en ook fraai van type en bouw waren en zeer mooie koppen lieten zien.

 

 

 

 

 

 

De oranje ram was van bijzondere kwaliteit en was qua stelling veruit het beste dier. Wat stond hij goed op zijn benen en wat een uitstraling. Jammer, zoals bij veel oranje dieren voorkomt, kon hij wel wat ondersteuning in zijn achterhand gebruiken. Henk Lok mag met recht trots zijn op een dergelijk dier en we zullen vast nog meer van hem horen dit jaar.

 

 

 

 

Madagascar en Isabella.
Bij Madagascar en Isabella een aantal prachtige dieren, al zou ik de achterhanden, bij Madagascar, soms wat beter wensen. Het waren wel oudere dieren, maar toch. Dat dieren met goede achterhanden te fokken zijn, lieten de Isabella’s, van de Hanzefokkers, zien. Prachtige dieren qua type en bouw maar had de blauwe kleur op de koppen net even de overhand. Dat de beharing daar korter is weten we allemaal, maar dat is geen reden om er geen aandacht aan te schenken. Ook qua onderwol waren het net als de gouwenaargrijzen toppers. Al met al een 3 tal zeer knappe Isabella’s wat een compliment waard is.

 

 

 

Kleurslagen in ontwikkeling.
Gouwenaar, chinchilla en driekleur is men hier aan het ontwikkelen en staan nog in de kinderschoenen. Al moet ik zeggen dat jeugdlid Lennard Zoet met zijn driekleuren in zwart en bruin al een heel eind op weg is. De oude zwarte driekleur ram heeft dit jaar al vaker van zich laten spreken. Een fraai dier van type en bouw en laat het wat zitten in de kleurvelden en in de korte manchet. Verder een paar verdienstelijke van de blauwe driekleur. Arend Slendebroek gooit zich op de moeilijke gouwenaar kleur en had twee juli dieren die voor de leeftijd goed ontwikkeld waren. Een mooie uitdaging maar moeilijk om aan goed fokmateriaal te komen. Daarnaast probeert Janneke Slendebroek de chinchilla’s verder te ontwikkelen. Een raskenmerk van deze kleurslag is de rozet en daar zat nog veel verschil in tussen beide dieren. Dus er is nog voldoende uitdaging.

Wat is er te bieden?

Aan alles merk je dat de Hollanderfokkers in deze regio zeer actief zijn om veel dieren in de kooien te krijgen en er alles aan doen om ook zoveel mogelijk kleuren te showen. Het enthousiasme straalt er vanaf. Je hoort ook dat men de dieren graag beoordeeld wil hebben door een Hollanderclubkeurmeester. Ze zijn zo actief dat ze zelfs meer dieren in de kooien brengen dan 1 keurmeester mag keuren. Om twee keurmeesters van de Hollanderclub te vragen is toch wat te veel van het goede. Gevolg, een deel van de Hollanders kon niet door de H’clubkeurmeester beoordeeld worden. Mag het misschien niet zeggen maar iets teleurstelling was er dan toch.

Mijn voorstel is om een dergelijke inzet te belonen en dat de keurmeesters van de Hollanderclub hier een verantwoordelijkheid hebben. Kan uiteraard niet voor anderen spreken maar ik wil best de helpende hand bieden om een beperkt aantal dieren te keuren, als dat zo uit komt, voor een vriendenprijs. Dergelijke inspanningen moeten beloond worden en wat is er mooier om voor een dergelijke club mensen te mogen keuren.

"Hobby mag geld kosten" toch?

 

 

 

 

 

Een overzicht van de Hanzeshow met maar liefst 98 Hollanders in de kooien

 

 

 

 

Jan G. Derksen,
te Vorden
De foto’s zijn gemaakt door Evert Jan Kip van Combinatie De Hanzefokkers.

Terug